Schaamte: van overleving naar verbondenheid

Schaamte: van overleving naar verbondenheid

Lange tijd was schaamte voor mij vooral toxisch. Ze heeft wortels in een langdurig pestverleden — jaren waarin afwijzing zich niet alleen herhaalde, maar zich langzaam vastzette als een innerlijk verhaal: “Ik hoor er niet bij.” “Er is iets mis met mij.” - Cris van Dusseldorp

Schaamte is zelden “maar een emotie”

Wat Curt Thompson zo treffend beschrijft, herken ik diep:

schaamte is zelden een losse emotie. Ze wordt een narratief, een verhaal dat zich nestelt in brein, lichaam en identiteit. Een verhaal dat ooit hielp om te overleven, maar dat later belemmert om werkelijk te leven.

Schaamte in het lichaam: vernauwing en waakzaamheid

Die schaamte voelde niet alleen psychisch, maar ook lichamelijk: vernauwing, terugtrekking, waakzaamheid. Neurologisch gezien is dat begrijpelijk. Schaamte activeert oude overlevingssystemen die ons willen beschermen tegen verdere afwijzing. Het probleem is niet dát schaamte verschijnt — het probleem ontstaat wanneer zij onbetwist waarheid wordt.

Niet alle schaamte is destructief: gezonde schaamte

Gaandeweg ontdekte ik iets wezenlijks: niet alle schaamte is destructief. Er bestaat ook een gezonde schaamte, een innerlijk vermogen om af te wijzen wat niet klopt, wat grenzen overschrijdt, wat mijn waarden aantast. Die schaamte vernederd niet, maar beschermt. Ze helpt mij mens te blijven in relatie tot mezelf en anderen.

Het keerpunt: vriendschap sluiten met schaamte

Het echte keerpunt kwam toen ik, voorzichtig en tegen mijn verwachting in, vriendschap sloot met mijn schaamtegevoel. Niet door haar te verheerlijken, maar door haar niet langer te bevechten. Door nieuwsgierig te worden: Wat probeer jij eigenlijk voor mij te doen?

“We roepen naar elkaar, maar de boodschap komt niet meer aan.”

Het moment waarop het kantelt

Dat is precies wat Thompson bedoelt met het herscheven van het narratief. Schaamte verliest haar greep niet door discipline of zelfverbetering, maar doordat haar verhaal in een veilige, aandachtige ruimte opnieuw verteld mag worden. Wat ooit klonk als een veroordeling, werd langzaam een getuigenis van wat mij is overkomen.

Schaamte krimpt in empathische verbinding

Brené Brown helpt mij dit proces praktisch en relationeel te begrijpen. Zij laat zien dat schaamte groeit in stilte en afneemt in kwetsbare, empathische verbinding. Dat vormt de basis van mentale en emotionele heelheid, het hart van het werk bij Redwoods.

Van heling naar verankering: betekenis, spiritualiteit en identiteit

Maar voor mij bleek dat niet het eindpunt. Er groeide een verlangen om die heling ook te verankeren in betekenis, in een groter verhaal waarin mijn leven niet alleen verklaard wordt, maar gedragen is. Dat is waar voor mij Greenwoods People Services begint: waar psychologische heling wordt geïntegreerd met spiritualiteit, zingeving en identiteit.

Het beeld van de Redwood: verwonding als bron van nieuw leven

In de tuin van onze praktijk staat een Redwood-boom waarin ooit de bliksem is geslagen. De top is gespleten. Wat verloren leek, groeide verder, in drie krachtige uitlopers. Voor mij een levend beeld van hoe verwonding niet het einde hoeft te zijn, maar een plek kan worden waar nieuw leven vorm krijgt. En voor wie dat zo beleeft: een verwijzing naar de drie-eenheid, leven dat ontstaat in relatie.

Ik leef niet zonder schaamte.
Maar ik leef met een schaamte die mij niet langer definieert.
Een schaamte die haar plaats kent, als signaal, niet als identiteit.

Misschien is dat ook jouw uitnodiging: niet om schaamte uit te bannen, maar om te onderzoeken welk verhaal zij vertelt en of dat verhaal herschreven mag worden, in verbinding, waarheid en genade.

 Aanbevolen literatuur — verdieping in schaamte, kwetsbaarheid en heelheid

Schrijver – Curt Thompson

1. The Soul of Shame: Retelling the Stories We Believe About Ourselves

Diepgaande integratie van neurowetenschap, psychologische inzichten en narratief werk om schaamte van binnenuit te begrijpen en te transformeren.

2. The Soul of Shame Workbook (indien beschikbaar in jouw taal of Engels)

Praktische oefeningen en reflecties om de inzichten uit The Soul of Shame te vertalen naar persoonlijke toepassing.

3. Anatomy of the Soul: Surprising Connections between Neuroscience and Spiritual Practices That Can Transform Your Life and Relationships

Breder dan alleen schaamte, maar met waardevolle inzichten in hoe ons brein, onze relaties en onze spirituele verhalen met elkaar verbonden zijn.

Schrijver – Brené Brown

1. Daring Greatly: How the Courage to Be Vulnerable Transforms the Way We Live, Love, Parent, and Lead

Klassieker over kwetsbaarheid, schaamte en moed — met praktische toepassing op werk, relaties en leiderschap.

2. Rising Strong: How the Ability to Reset Transforms the Way We Live, Love, Parent, and Lead

Focust op wat er gebeurt nadat we vallen: hoe we ons verhaal herwinnen en weer opstaan.

3. The Gifts of Imperfection: Let Go of Who You Think You’re Supposed to Be and Embrace Who You Are

Toegankelijke gids om perfectionisme en schaamte te herkennen — en te verschuiven naar autenticiteit en zelfcompassie.

4. Braving the Wilderness: The Quest for True Belonging and the Courage to Stand Alone

Verdiept thema van verbondenheid en identiteit, en wat er nodig is om werkelijk gezien en gekend te worden.

 Tip voor lezers

Wil je écht aan de slag met deze thema’s? Begin met één boek dat bij je actuele vraag past:

•    Wil je vooral begrijpen hoe schaamte werkt binnen je brein en lichaam? → The Soul of Shame (Curt Thompson)

•    Wil je leren hoe je kwetsbaarheid kunt omarmen in werk en relaties? → Daring Greatly (Brené Brown)

•    Wil je praktisch groeien in veerkracht en narratief werk? → Rising Strong (Brené Brown) of het Soul of Shame Workbook

Samen door de modder

Samen door de modder

"Ik dacht dat ze me wilden slopen, maar ze waren de enigen die door mijn muur heen prikten zonder me te veroordelen."

Kamp van Koningsbrugge als relatie metafoor voor wat je samen te doen hebt

Er is iets aan Kamp van Koningsbrugge  TV show dat me niet loslaat. Niet alleen de modder, de kou, het geschreeuw, de afgematte gezichten. Het is vooral dat moment waarop iemand, midden in een opdracht, even niet meer kan. Niet omdat diegene zwak is, maar omdat het lijf en het systeem eindelijk stoppen met doen alsof alles “wel gaat”. En dan gebeurt er iets wat je in het dagelijks leven zelden zo rauw en helder ziet: er valt een pantser af.

Wat me steeds raakt, is dat de hardheid daar nooit het doel is. Het is een vorm van spiegelen. Een manier om bij iets te komen wat normaliter netjes onder controle blijft. Deelnemers zeggen vaak iets als: “ik dacht dat ze me wilden slopen, maar ze waren de enigen die door mijn muur heen prikten zonder me te veroordelen.” En als je eerlijk kijkt, zit er iets pijnlijk herkenbaars in. Want in veel relaties gebeurt hetzelfde, alleen zonder helikopter, zonder hindernisbaan en zonder instructeurs die je terugduwen naar de kern. Je wordt óók gespiegeld, óók geconfronteerd, óók op je reflexen gepakt, maar dan door iemand die je het liefst niet kwijt wilt.

Relaties zijn, net als Kamp van Koningsbrugge, geen test van “hoe sterk je bent”, maar van hoe je reageert als het spannend wordt. Als je je niet gezien voelt. Als je bang bent om te falen. Als je iets nodig hebt, maar niet weet hoe je het moet vragen zonder jezelf kwijt te raken.

“We roepen naar elkaar, maar de boodschap komt niet meer aan.”

Het moment waarop het kantelt

Stel je een koppel voor dat van elkaar houdt, oprecht. Ze hebben goede dagen, ze lachen, ze weten precies waarom ze ooit voor elkaar kozen. En toch, de laatste tijd, lijken ze elkaar steeds mis te lopen. Niet op grote thema’s, maar op die kleine, herhalende momenten die zich langzaam opstapelen. Een opmerking in de keuken. Een blik die net te lang blijft hangen. Een stilte in de auto die ineens zwaar voelt. De één probeert contact te maken en krijgt geen antwoord. De ander wil rust en krijgt druk. En ergens onderweg verandert “samen” in “tegenover”.

Op een avond, na wéér zo’n gesprek dat nergens kwam, zegt de één: “Zie je wel, je bent er nooit.” Niet schreeuwend, maar scherp genoeg om iets open te snijden. De ander zucht, kijkt weg, zegt: “Laat maar.” En ineens is het er weer: die bekende scène waarin niemand wint, maar iedereen iets verliest. De één voelt zich alleen in de relatie. De ander voelt zich onveilig in het gesprek. En wat ze allebei eigenlijk willen, nabijheid, lijkt verder weg dan ooit.

Als je het van buitenaf ziet, lijkt het alsof de één boos is en de ander afwezig. Maar als je dichterbij komt, zie je dat het iets anders is. Je ziet beschermingsreacties. Je ziet twee mensen die iets heel kostbaars proberen te beschermen: hun waardigheid, hun plek, hun gevoel van verbondenheid.

De boze beschermingsmuur

In veel relaties staat één partner sneller “aan”. Boos. Fel. Verdedi­gend. Soms zelfs controlerend, alsof er iets vastgezet moet worden voordat het weg kan glippen. Het kan eruitzien als dominantie, als strijdlust, als “altijd gelijk willen hebben”. Maar onder die buitenlaag ligt vaak iets veel zachters, iets dat nauwelijks woorden krijgt op het moment dat het het hardst nodig is.

Daar zit dan een verlangen dat geen ingang vindt: ik wil je bereiken, maar ik bots op stilte. Daar zit een angst die meteen verkleedt als kracht: misschien ben ik niet belangrijk genoeg voor je. Daar zit een pijn die niet wil toegeven dat hij pijn doet: ik voel me niet gezien.

Boosheid is dan geen aanval. Boosheid is een harnas. Een pantser dat ooit hielp om niet overspoeld te worden, om niet opnieuw afgewezen te worden, om niet klein te hoeven voelen. Maar wat ooit bescherming was, wordt in een relatie al snel afstand. En hoe harder je duwt om contact af te dwingen, hoe meer de ander zich terugtrekt, niet omdat die ander niet van je houdt, maar omdat het systeem zegt: dit is te veel, dit is gevaarlijk, dit moet stoppen.

De stilte- en terugtrekmuur

De andere partner reageert vaak precies tegenovergesteld. Stil worden. Wegkijken. De kamer uit. “Rustig blijven.” Geen woorden meer. Of juist praktische oplossingen aandragen om het ongemak te vermijden. Aan de buitenkant lijkt het kalmte of onverschilligheid, maar vanbinnen is het vaak een vorm van overleven.

Sommige mensen hebben geleerd dat kwetsbaarheid een risico is. Dat emoties escaleren. Dat je beter kunt verdwijnen dan iets verkeerds kunt zeggen. Dat je beter kunt slikken dan de controle verliezen. En dus wordt stilte een schuilplaats: als ik me terugtrek, stopt de pijn. Of: als ik niks zeg, kan ik het niet fout doen. Of: als ik laat zien dat ik geraakt ben, gaat het alleen maar mis.

Maar een schuilplaats is geen brug. Je kunt je er even veilig voelen, maar je komt elkaar er niet in tegen. En de ander—die juist contact zoekt—ervaart het als afwijzing. Als wegvallen. Als: zie je wel, ik ben alleen.

Twee beschermingsreacties, één vastgelopen dans

En zo belanden stellen in een patroon dat bijna altijd uit liefde ontstaat, maar er na verloop van tijd uitziet als strijd. De één gaat duwen, omdat de verbinding zo broodnodig voelt. De ander trekt zich terug, omdat het gesprek te spannend voelt. De druk loopt op. De afstand groeit. En wat het extra pijnlijk maakt: allebei denken ze dat ze reageren op de ander, terwijl ze eigenlijk reageren op een oude alarmbel in zichzelf.

Dat is precies wat je op die hindernisbaan ook ziet. Je denkt dat de opdracht het probleem is, de kou, de pijn, de tijdsdruk, maar de echte strijd gaat over je reflex: ga je verharden of ga je voelen? Ga je doorduwen of durf je toe te geven dat je iets nodig hebt? Ga je op jezelf vertrouwen of ga je jezelf afwijzen?

In Kamp van Koningsbrugge zie je soms zo’n moment waarop iemand instort, niet dramatisch, maar menselijk. En juist dan gebeurt er iets onverwachts: er komt geen spot, geen afwijzing, geen “stel je niet aan”. Er komt begeleiding. Spiegelen. Aanwezigheid. Soms scherp, maar niet hardvochtig. Omdat precies daar geleerd wordt: op de plek waar je normaal weggaat, van jezelf, van de ander, kun je ook blijven.

Confronterend én liefdevol

Wat veel mensen verwart, is dat echte betrokkenheid soms confronterend voelt. In Kamp van Koningsbrugge lijken instructeurs hard, maar je merkt: ze kijken je niet weg. Ze laten je niet ontsnappen in een verhaal. Ze gaan door het pantser heen, omdat ze zien dat er iets onder zit wat sterker is dan de houding waarmee je jezelf tot nu toe staande hield.

In relaties is dat niet anders. Soms heb je een spiegel nodig die niet meebeweegt met het patroon. Niet om schuld aan te wijzen, maar om helder te krijgen wat er werkelijk gebeurt. Niet: “jij bent boos en dus het probleem.” En ook niet: “jij trekt je terug en dus het probleem.” Maar: wat beschermen jullie allebei, en wat kost dat jullie ondertussen?

Wat het Houd Me Vast-weekend hierin doet

Het Houd Me Vast relatieweekend van Redwoods  is een stevige, veilige setting waarin je niet blijft hangen in oppervlakkige communicatie-tips, maar leert begrijpen wat er onder jullie gesprekken speelt. Niet om je gelijk te halen, maar om jezelf en elkaar terug te vinden op de laag waar het vastloopt.

Je leert je eigen beschermingsmuur herkennen, de plek waar jij gaat verharden, controleren, duwen, pleasen, verdwijnen of zwijgen. Je leert ook zien wat er bij de ander gebeurt, zónder het meteen als aanval of afwijzing te interpreteren. En langzaam ontstaat er ruimte om iets anders te doen dan de bekende reflex. Om te zeggen wat je werkelijk bedoelt. Om te luisteren zonder jezelf kwijt te raken. Om weer samen te staan, in plaats van tegenover elkaar.

Niet met schuld.
Wel met eerlijkheid.
Niet met verwijt.
Wel met kwetsbaarheid die stevig genoeg is om te blijven.

Voor wie dit is

Voor stellen die merken dat ze elkaar kwijt raken in herhaling. Die steeds weer in dezelfde ruzies belanden, of juist in dezelfde stilte. Die weten: liefde is niet het probleem, maar er is iets tussen ons komen te staan. En die verlangen naar rust en nabijheid, niet door “harder hun best te doen”, maar door eindelijk te begrijpen wat ze samen steeds opnieuw activeren.

De winst die blijft

In Kamp van Koningsbrugge is er een finish, een moment van “gehaald”. In relaties is er zelden applaus. Geen medaille. Geen publiek. Maar er is wel iets dat dieper rust geeft dan welke overwinning ook: het besef dat je elkaar weer kunt bereiken. Dat je zachter kunt worden zonder zwak te zijn. Dat je niet langer tegen elkaar hoeft te vechten, omdat je het patroon samen leert zien en samen leert doorbreken.

Investeer in je relatie en houd elkaar vast

Ben je klaar om samen te werken aan de toekomst van jullie relatie? Het Houd me Vast relatieweekend biedt de perfecte gelegenheid om dieper te duiken in de emoties die jullie verbinden, en om handvatten te krijgen voor een liefde die blijft. Dit weekend is gebaseerd op Emotionally Focused Therapy (EFT), en biedt een veilige en ondersteunende ruimte voor koppels om hun band te versterken.

De rust van het klooster, gecombineerd met de krachtige principes van EFT, maakt het de ideale setting om samen te groeien. Of je nu net begonnen bent met je relatie of al vele jaren samen bent, de inzichten die je opdoet, kunnen het verschil maken.

Waarom wachten? De plekken voor 2026 zijn beperkt! Met slechts een aantal beschikbare plaatsen per weekend, is dit de kans om samen te investeren in een sterker en dieper verbinding.

Wil jij samen met je partner werken aan een liefde die blijft? Klik dan op de onderstaande link om meer informatie te lezen en je aan te melden voor een van onze Houd me Vast relatieweekenden in 2026

We kijken ernaar uit om samen met jullie een liefdevolle en verbindende reis te maken!

Wat zeggen onze deelnemers?

💬 “Het hele weekend was heel bijzonder en heel helpend. We hebben het weekend al aan meerdere mensen aangeraden en zijn heel blij dat we dit hebben gedaan.”

💬 “Een prachtig weekend gehad samen: een heel weekend zonder afleidingen, samen ondergedompeld in het ontdekken van patronen in je relatie, het samen opzoeken van de dieptes van je emoties en gevoelens waardoor er veel (meer) begrip en verbondenheid ontstaat.”

💬 “Een intensief en leerzaam programma, met nuttige take away’s. Behulpzame en liefdevolle begeleiding, waardoor wij waardevolle ontdekkingen hebben gedaan om onze relatie verder te verdiepen en nog meer verbinding te ervaren met elkaar.”

Wat zeggen onze trainers?

💬 “Ik zie hoe stellen elkaar weer emotioneel vinden. Hoe ze, na een weekend samen, opnieuw verliefd naar elkaar kijken – niet geforceerd, maar van binnenuit.”

💬 “Ik voel hoe bijzonder het is dat koppels zichzelf en elkaar de tijd gunnen om de relatie aandacht en zorg te geven. De impact hiervan werkt door in hun gezin, hun omgeving – en dat is zo mooi!”

💬 “Ik ervaar hoe diep verbindend het is wanneer mensen hun eigen gevoelens écht toelaten en die in een veilige setting met elkaar delen. Dát is de kracht van emoties: ze verbinden ons met elkaar.”

Translate »

Natuurcoaching

Tweedaage

retraite

GEZONDE
EVENWICHTIGE
GROEI

op zaterdag 24 juni en 23 september 2023

GEZONDE
EVENWICHTIGE
GROEI

op zaterdag 24 juni en 23 september 2023

Inschrijven: "de leergroep"

Bestel hier de behoefteschijf

Door het formulier hieronder in te vulllen bestel je de behoefte schrijf. De behoefteschijf wordt geleverd inclusief een bedrukking van het eigen bedrijfslogo.

De behoefte schrijf

Ook voor collega’s

Redwoods therapeuten zijn er niet alleen voor de cliënt/consument, maar ook voor jou als collega-therapeut, coach of trainer. Wil jij investeren in jouw kennis en ook gebruikmaken van de door ons ontwikkelde tools? Wellicht dat de emotiewijzer of de behoefteschijf passen bij jouw werkwijze en jou ondersteuning kunnen bieden.

De behoefte schijf

De behoefteschijf is een kleed in de vorm van een schijf met daarop vijf soorten menselijke behoeften vermeld. De behoefteschijf kan je helpen om in allerlei situaties te zoeken naar datgene waar jij (of de ander met wie je spreekt) nu precies behoefte aan hebt. Wij gebruiken het kleed tijdens coaching, therapie en trainingen samen met de emotiewijzer (hyperlink).
De behoefteschijf die gedrukt is op een doek is er in de afmetingen 1 bij 1 meter en 2 bij 2 meter. Jouw eigen logo of het logo van jouw bedrijf of organisatie kan er ook op gedrukt worden, zodat het een gepersonaliseerd doek is.

Surfen op emotionele golven

 
Gevoelens en emoties zijn de richtingsaanwijzers van onze behoeftes. Ze laten ons weten dat we iets missen en ze helpen ons ‘ont’dekken wat dat gemis is. Als we de golf van emotie volgen, of beter gezegd ‘surfen’ op die golf, kunnen we erachter  komen waar we behoefte aan hebben. Dat klinkt simpel, maar de praktijk is weerbarstig. Mensen ervaren regelmatig hun behoeftes – en met name psychische, existentiële en spirituele behoeftes vaak als ondoorgrondelijk en ongrijpbaar. Soms zijn ze zelfs gewoonweg te kwetsbaar om te voelen.

Wat kan je met de emotiewijzer doen?

De zeven kleurige blokken van de emotiewijzer staan voor de verschillende emoties. Iemand kan ernaar wijzen om aan te geven hoe hij zich op dat moment voelt. Hij kan de emotieblokjes in zijn handen nemen terwijl hij er over praat. De blokken met gezichtsuitdrukkingen helpen hem zijn emoties te sorteren en benoemen en emoties krijgen zo een naam. Er kan dan vervolgens ook over gecommuniceerd worden. En dat is mooi, want goede communicatie over emoties verbindt mensen met elkaar en leert ze elkaar te begrijpen.

In de gesprekken die zo ontstaan kunnen mensen samen zoeken naar welke behoefte er op 
het spel staat (zie behoefteschijf (hyperlink). Dat helpt om beter bij elkaar aan te sluiten: samen te zoeken naar wat nodig is om in die behoefte te voorzien of de oorzaak te vinden waardoor de behoefte onvervuld blijft. Emoties en de daaraan gekoppelde behoeften helpen mensen om dicht bij hun eigen kern te komen en te blijven. Je kunt de emotiewijzer zo diep of oppervlakkig inzetten als je wilt, maar er is één ding wat deze juist niet doet en dat is emoties uit de weg gaan of doen alsof ze niet bestaan.

Is de emotiewijzer iets voor jou of jouw praktijk?

Kortom, ben jij coach, therapeut of trainer? Werk jij met mensen, en dit kunnen volwassenen of kinderen zijn? Dan helpt de emotiewijzer om emoties te voelen, om ze uit te leggen aan mensen, om contact te leggen tussen mensen én hun emoties en om ze te helpen deze onder woorden te brengen. Voor jou als coach, therapeut of trainer helpt de emotiewijzer jou ook om te ontdekken wat er te voelen is, om de energie en de richting die er in emoties zit te leren benutten en hoe je deze door kan sturen in de richting van je doelen en behoeftes. Ook helpt het je, je nog beter te kunnen verbinden met de mensen voor en met wie je werkt.

De emotiewijzer

Ook voor collega’s

Redwoods therapeuten zijn er niet alleen voor de cliënt/consument, maar ook voor jou als collega-therapeut, coach of trainer. Wil jij investeren in jouw kennis en ook gebruikmaken van de door ons ontwikkelde tools? Wellicht dat de emotiewijzer of de behoefteschijf passen bij jouw werkwijze en jou ondersteuning kunnen bieden.

De emotiewijzer

Redwoods therapeut Michelle van Dusseldorp heeft samen met Harry van de Pol de emotiewijzer ontwikkeld. Een hulpmiddel dat wij zelf bij coaching, therapie en trainingen inzetten zodat mensen beter hun emoties leren kennen, leren te accepteren en ze ook te benutten. De emotiewijzer geeft inzicht, biedt overzicht en geeft houvast. Ook maakt het gebruik van de emotiewijzer emoties luchtiger, begrijpelijker en helpt de wijzer om er makkelijker over te kunnen praten. ondersteuning kunnen bieden.

Wat is de emotiewijzer?

De emotiewijzer wijst aan welke soorten emoties er zijn. Emoties worden vaak ervaren als diffuus, ongrijpbaar, en soms ook spannend. Terwijl dat helemaal niet zo hoeft te zijn want iedereen gaat met emoties op zijn of haar eigen manier om en de beleving van emoties is heel persoonlijk. De emotiewijzer vraagt aandacht voor emoties omdat deze de communicatie kunnen belemmeren, maar als je er goed mee omgaat juist ook kan verbeteren.

De emotiewijzer laat zien dat er 7 basis emoties zijn. Alle gevoelens en emotionele
belevingen bestaan uit een mengvorm van deze 7 basis emoties. De 7 blokjes symboliseren de basis emoties en staan op een balkje (de behoeftebalk). Dit verwijst naar het feit dat er onder elke emotie, of cluster aan emoties, een menselijke behoefte schuilgaat. Emoties wijzen je de weg naar waar je op dat moment behoefte aan hebt. 

Die behoefte zie je (in tegenstelling tot de emotie zelf) aan de buitenkant niet, maar is van 
binnen wel aanwezig. De emotiewijzer nodigt mensen dus uit om te zoeken naar wat ze voelen en te ontdekken naar welke behoefte die emotie verwijst. De zeven blokjes hebben dan ook de vorm van een pijl.

Wat kan je met de emotiewijzer doen?

De zeven kleurige blokken van de emotiewijzer staan voor de verschillende emoties. Iemand kan ernaar wijzen om aan te geven hoe hij zich op dat moment voelt. Hij kan de emotieblokjes in zijn handen nemen terwijl hij er over praat. De blokken met gezichtsuitdrukkingen helpen hem zijn emoties te sorteren en benoemen en emoties krijgen zo een naam. Er kan dan vervolgens ook over gecommuniceerd worden. En dat is mooi, want goede communicatie over emoties verbindt mensen met elkaar en leert ze elkaar te begrijpen.

In de gesprekken die zo ontstaan kunnen mensen samen zoeken naar welke behoefte er op 
het spel staat (zie behoefteschijf (hyperlink). Dat helpt om beter bij elkaar aan te sluiten: samen te zoeken naar wat nodig is om in die behoefte te voorzien of de oorzaak te vinden waardoor de behoefte onvervuld blijft. Emoties en de daaraan gekoppelde behoeften helpen mensen om dicht bij hun eigen kern te komen en te blijven. Je kunt de emotiewijzer zo diep of oppervlakkig inzetten als je wilt, maar er is één ding wat deze juist niet doet en dat is emoties uit de weg gaan of doen alsof ze niet bestaan.

Is de emotiewijzer iets voor jou of jouw praktijk?

Kortom, ben jij coach, therapeut of trainer? Werk jij met mensen, en dit kunnen volwassenen of kinderen zijn? Dan helpt de emotiewijzer om emoties te voelen, om ze uit te leggen aan mensen, om contact te leggen tussen mensen én hun emoties en om ze te helpen deze onder woorden te brengen. Voor jou als coach, therapeut of trainer helpt de emotiewijzer jou ook om te ontdekken wat er te voelen is, om de energie en de richting die er in emoties zit te leren benutten en hoe je deze door kan sturen in de richting van je doelen en behoeftes. Ook helpt het je, je nog beter te kunnen verbinden met de mensen voor en met wie je werkt.