Wees lief voor jezelf vandaag

Ga eens even genieten.

Wees lief voor jezelf vandaag

Foto: Feia van Dusseldorp Photography

Grote overgang
Als ik aan mijn kindertijd denk, zie ik de beeldschone natuur voor me: groene heuvels, bergen en vulkanen, rivieren en meren. Mijn schoolherinneringen zijn doorspekt met Maoricultuur en -rituelen – de hongi (neuszoen), de haka (Maori-oorlogsdans die het Nieuw Zeelands rugbyteam ‘All Blacks’ doet voor een wedstrijd) en de poi dance van de Maori vrouwen. Ik was 37 toen ik echt in Nederland kwam wonen en Nederlander werd. Dat was een grote overgang.

Een prachtige volk
Wat leerde ik de afgelopen 20 jaar over de Nederlanders? Dat ze oprecht zijn en direct. Je kunt echt van ze op aan. Ze zeggen wat ze denken, zijn betrouwbaar en eerlijk. En wat zijn ze hardwerkend! Wat ze doen, doen ze goed. Ze zijn innovatief, nuchter, bescheiden en volhardend. Prachtige kwaliteiten.

Ik heb ook nog iets anders geleerd over Nederlanders, namelijk dat ze heel hard voor zichzelf zijn. Ze vinden het moeilijk om complimentjes te ontvangen en gaan vaak over hun eigen grenzen. Recent schreef ik voor Stichting Groundwork elke dag een kleine tip om Coronatijd goed te overleven. Welke tip denk je dat de meest likes kreeg en het vaakst gedeeld werd? De tip met als onderwerp ‘Lief zijn voor jezelf’. Over het feit dat wat we meemaken onder Corona niet normaal is en dat het heel erg normaal is om daar last van te hebben. Praktisch advies over hoe dat te doen, hoe lief te zijn voor jezelf. Kennelijk hebben mensen er behoefte aan om dit te lezen of te horen. Ik snap dat ook. Als je moet strijden tegen het water dat je land zou kunnen overspoelen, dan moet je op je hoede zijn. Als er twee wereldoorlogen op je grondgebied zijn uitgevochten, dan weet je veel van lijden en doorzetten. In een druk bevolkt gebied is er voor je gevoel niet altijd ruimte genoeg om de vleugels goed uit te spreiden, dan kun je af en toe wel een beetje bemoediging ontvangen… als Nederlander…

Een beetje lief zijn helpt. Echt!
Vandaag schreeuw ik het van de daken naar alle Nederlanders: “Wees vandaag een beetje extra lief voor jezelf. Het mag echt. Je wordt niet overspoeld door je eigen zwakte als je een beetje toegeeft. Je zult niet ten onder gaan als je vandaag de teugels even laat vieren. Je wordt niet narcistisch of über-trots als je jezelf met warmte toespreekt en de dingen die je goed gedaan hebt, of de kwaliteiten die je bezit, benoemt. Je hoofd wordt er niet afgemaaid als je rechtop staat en het voorzichtig boven ’t maaiveld uitsteekt. Sterker nog, als je lief bent voor jezelf, geef je anderen toestemming om ook rechtop te gaan staan. Want wie wil door het leven gaan met een kromme rug en de neus in de modder? Daar ben je niet voor geboren. Als je lief bent voor jezelf, sta je fier rechtop middenin het maaiveld. Je kijkt de naderende maaier recht in de ogen en zegt met volle, krachtig stem: ‘Vandaag wordt er om mij heen gemaaid!’”

Auteur: Michelle van Dusseldorp
Datum: 01-06-2020

Het is er!

Emoties voor je laten werken…

Het is er!

Goed gevoel: Het boek is geboren! Meer dan 9 maanden was het in de buik, gekoesterd in de baarmoeder kon het veilig vorm krijgen. De inspiratie die ik deelde met medeauteur Harry van de Pol was een veilige en rijke groeiplek voor dit prachtige boek. ‘Laten we samen een boek schrijven over emoties ­– hoe ze ons leven verrijken, zodat mensen de kracht die in emoties zit kunnen beteugelen en gebruiken. Laten we proactief zijn in plaats van steeds maar de brokken opruimen. Als mensen weten hoe ze emoties voor zich kunnen laten werken, kunnen ze deze emoties meer durven voelen en zullen ze daardoor minder vastlopen.’ We waren allebei snel enthousiast, dat zijn we vaker wanneer we samen dingen ontwikkelen: twee gekkies bij elkaar! We gingen aan de slag: schrijven, schrappen en onderzoek doen. Schrijven aan een tafel, op kantoor, in de tuin, in de trein, in Italië tijdens de vakantie. Heen en weer mailen, overleggen met illustrator, ontwerper en redacteur – drie unieke kunstenaars. Het werd steeds mooier en mooier. 

En nu is het er dan. Hier kun je een preview zien, de eerste paar hoofdstukken proeven.  

Mijn werk als therapeut heeft veelal te maken met achterstallig onderhoud. Ik help mensen pijnlijke gebeurtenissen te verwerken en ze een plek te geven. In therapie kunnen mensen eindelijk het verleden achter zich laten. Ze krijgen de kans om de oude emoties te voelen en te ventileren. Ze krijgen aandacht, begrip, erkenning en troost. Dit lucht op, maar het doet ook meer. De opgekropte emoties zijn ballast en blokkeren leven in het hier en nu, ze vlakken je af en drukken je terneer. Na de emotionele opruiming krijgen mijn cliënten meer energie, levenslust, vitaliteit, ze merken dat ze meer kunnen genieten. Maar stel je nou eens voor dat ze ten tijde van de nare gebeurtenis wisten hoe ze de pijnlijke emoties konden kanaliseren en in de goeie richting sturen. Dat ze toen ouders hadden die dat wisten en hen hielpen, dat is pas mooi! Er zouden veel minder therapeuten nodig zijn. Ik hoop dat dit boek daaraan bijdraagt.

Je kunt het hier bestellen.

Auteur: Michelle van Dusseldorp
Datum: 01-05-2020

Covid-19

Laat je raken.

Coronatijd

Foto: Feia van Dusseldorp Photography

Kansrijke omstandigheden
Ik ben een tikkeltje neurotisch en ook nog koppig van aard. Ik geef het toe, het is niet altijd makkelijk om met mij te leven. (Nou Cris, dat staat zwart op wit, doe er je voordeel mee!) Mijn koppige, neurotische natuur uit zich op dit moment in mijn weigering de woorden ‘Corona Crisis’ uit te spreken. De huidige stand van zaken noem ik ‘Corona omstandigheden’. Crisis heeft iets van alarm, dreiging. Het woord alleen al brengt me in een staat van paraatheid. En ook niet voor niets, want de dreiging is reëel.  We moeten goed blijven opletten, alle maatregelen serieus nemen om de kwetsbaren in onze samenleving te beschermen. Door deze huidige stand van zaken dient zich een grote kans aan. We mogen dingen nu op andere manieren regelen: thuiswerken, minder face to face afspreken, geen events en vergaderingen, thuisonderwijs, omzien naar elkaar. En kennelijk kunnen we dat, sterker nog, we hebben er talent voor. Nederlanders worden massaal creatief, flexibel, innovatief en verbindend. Dat doet me deugd. Ik geniet enorm van de onthaasting. De ‘rat race’ blijkt omgezet te kunnen worden in een wandeling. Misschien is een reset mogelijk, in ieder geval tijdelijk.

Emotionele presentie – hoofd, hart, buik
Ik hoop dat de reset blijft, dat het er eentje is waarbij hoofd, hart en buik op één lijn komen. In therapeutische vaktermen heet dat: emotionele presentie. Het hoofd komt met oplossingen, maatregels, verklaringen, proactieve acties. Daar zijn wij als Nederlanders toch al goed in. Maar nu voelen we meer dan voorheen. We voelen onze eigen kwetsbaarheid in onze buik (gut feelings) en die van onze buren/familie/vrienden/kennissen. We voelen de angst, pijn, het onrecht en verlies. En door de rijke vitaliteit van onze basisemoties kunnen we op hartsniveau elkaar raken en vasthouden. Emotionele presentie helpt ons om het harnas van zelfbescherming af te leggen, zodat liefde en mededogen opnieuw kunnen stromen. We zijn er meer voor elkaar, driedubbel op. Hier probeer ik bij stil te staan en alles te voelen wat er te voelen is (buik). Dat het mij motiveert om goed en liefdevol te handelen (hart) en dat ik creatieve oplossingen bedenk in elke nieuw situatie (hoofd). In mijn verbeelding zie ik voor me dat we in Nederland op die drie niveaus – hoofd, hart, buik – ons met elkaar verbinden. Ik droom ervan…

Auteur: Michelle van Dusseldorp
Datum: 16-04-2020